Ze leeft onder de grond, ver weg van de lucht en het licht. De Mol beweegt zich met haar 15 cm in de geruststellende schaduw van haar tunnels, ervan overtuigd dat comfort en veiligheid voldoende zijn voor geluk. Ze begrijpt dat verlangen naar de hemel niet en die roep van het licht ook niet. En toch, zonder het te willen, biedt ze Poucette een pauze, een vluchtig moment voor de volgende keuze.